Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

yalnızlık deyip geçme
ne menem şey
iç burkutucu
azaltıcı
ne kadar zonklatıcı
yaralayıcı olduğunu

bir kez olsun
sevmişsen
emek
ve değer vermişsen
direnmişsen
sevgisizliğin

en çok
başına buyrukluğun
duruşun
bakışın
özgürlüğünden
asla taviz vermeyişin

Ne sindiremediğim
Eksikliğim
Ne acizliğim
Bilinmezliğim
Ne içselleştiremediğim
Hesap veremediğim

Süngüsüz
Copsuz
Yoldaşça
Kolkola
Omuz omuza
Yürek yüreğe

yaşantın
peri masalları gibiydi
her birinde farklı kahraman
hayali satın alan
kulaktan kulağa ulaşan
kurgulanan

çocuklar
borçlu doğuyor
benim ülkemde
hiç mi hiç acımadan
gelecekleri ipotek altında
ve alan bırakılmamakta çocuklara

Kişiliğime özgü
Tarzım
Tavrım
Sevdamla gökkuşağı takınıyor
Sakındıkça sakınıyor
Sana bakıyorum

gereğinden fazla önemseyip
gereksiz anlam yükleyerek
abartma hayatı
bırak olduğu gibi kalsın
doğallığıyla
tabii ki yaşa,yaşabildiğince

ne ara
ayrıldık biz
habersiz
sessiz sedasız
var mı bilen