Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

rast gelememişsen dengine
kanma, dünyanın rengine
ne düzenine
ne de dengesiz seyrine
ve üzülme boşuna
eziyet etme kendine

fiskos
dedikodu
gıybet
çekiştirmeyi bırak
empati yapmaya
eleştirmeye

ve sen
evet sen
gülen tarafım
dünyanın en hoş yaratığı
en kötü zamanlarımın iyiliği
duygularımı ayaklandıran

hayal kurmamın
çırpınışlarımın
uyanışlarımın
arayışlarımın
yangınlarımın yegane sebebi
anla artık

vicdanında
bir tutam merhamet
yüreğinde
azıcık masumiyet
geriye bıraktığın
hikayende

kanatma
kabuklanmaya yüz tutmuş
yaramı
kurutma sevda pınarımı
bırak
kendi halinde kalsın

Kronik alışkanlığınla
Pişkince
Hangi dağda kurt öldü edasıyla
Sitem etme
Sırt çevirip
Tavır alıp

çok zaman oldu
yüzüne bakmayalı
gözlerinle buluşmayalı
ellerini tutmayalı
sevdalım demeyeli
sanki bir asır

bir başınalığımı
bana bırakın
kalabalıklarınız
bilinçaltlarınız
arka planlarınız
hesaplarınız sizin olsun

yaşam kaygısı
insanlık kavgasında
dalgınlıklarımız arasında
gençliğimiz
boşluğumuza geldi
ve baskılar ve işkenceler