Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

Daha dün
Kenetlenmişti
Gözlerin gözlerime
Ellerin ellerime
Tenin değmişti tenime
Kokun sinmişti yüreğime

Duygularıma kış geldiğinden
Yüreğim donduğundan beri
Çiçek açmıyor baharlarım
Ve umuduma kuş konmuyor
Hasret kaldım
Leyleklerin göçüne

çok özledim çok
bakışını
duruşunu
dokunuşunu
nefes alışını
yatışını

biliyor musun
hasretini özledim
yürüyüşünü
gülüşünü
süzüşünü
serzenişini

ve dizeler dile gelir
anlatamadıklarından habersiz
yaşananlardan azade
açıklama yapmaktan aciz
kastettiklerini umursamaz
sorsan, kendisi de bilmez

mapusta
kat kat artar mesafeler
dertler katmerleşir
türküler
içine işler insanın
hüzün de vardır

elbet bedeli var
dizginlenemeyen
haşarı duyguların
bazen ağır cezalık
bazen sevdayla karışık
mahpusluk

zor mücadelenin
iki tarafıyız
yüce değerlerle
ciğerimizle
yüreğimizde
biriktirdiklerimizle

çentik atmadık
çetelesini tutmadık acıların
her sevdada
sayamadık yıldızları
matematik özürlü müydük ne

aman Allahım
bir rüzgar
bir dalga
mavinin rengi değişti
grili, beyaz köpük
kıyıyı yalıyor boylu boyunca