Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

sen
görmediğin güvercine
el salladın mı hiç
penceresi kuş gözü
loş koğuşlarda

sığ sularda boğuldun mu
dondurucu soğukta
yandın mı buram buram
gölgede kavruldun mu

sen hiç

İki kere iki dört eder
Eyvallah
Lakin, bazen
Matematik yanılıyor sanki
Nasıl mı
Aritmetiğe göre

hoyrat
sahte
nobran
incitici
savrulmuşluklar yaşarım
hiç gereği yokken

herkesin bir hikayesi var
uzun
ya da kısa
öyle
ya da böyle
kimisi

bizim masallarımız
bir varmış bir yokmuşla başlar
sonunda
gökten üç elma düşerdi
mutluluğu temsilen
birisi de kendi kısmetimize

herkesin içinde
bir yarası
yaşadığı
biriktirdiği
hikayesi var
mişli veya

paramparça oluşumuz
köşe bucak dağılışımız
toparlayamayışımız
kahroluşumuz
hınçla ve dehşetle
kıyıya vuran dalgaların

aldırma
söylendiği gibi
bir atımlık barutu kalan
bir sıkımlık değil canımız
cana can katan
yaşatan sevdamızla

sonuçta
kendi kendisini
yaratır insan
istenciyle
bilinciyle
kıvamını ayarlayarak