hesabını veremeyeceğimiz
sevdaya tutulmadık
bulutlarla vedalaşıp
dağları aştığımızda
fırtınayla yarışsak da
bedelini öderiz
takma kafana
yaşadığın bunca üzünç
işkence
ötelenme
hayattan yediğin sille
misilleme
her hüsranda
bir yaradan fazlası kaldı
nişangah olup
kevgire döndü yüreğimiz
kırık bir vazo gibi
paramparça
ayı tutup
yanına taşıdım
olanca yalnızlığımla
düşünsene yıldızların
ve anlasana yazdıklarımın
yaşama anlam katmasını
denizin
gökyüzünün
mavisi yiter
derelerin suyu biter
yüreğim
çiçekteyken donakalır
ve sen sevgili
sen
dalgırlarla boğuşan gönlümün
sahiline otağ kurdun
Ocak 2021
pasparlaklığıyla
varlığına tanıklık ettiğim
evet o yıldızdı
araba selektörü gibi
durmadan göz kırpan
izdüşümü gönüle vuran
şiirlerimde
dizelerce anlattım
baş köşeye oturttum
sevdamı haykırdım
yüksek sesle
avazım çıktığınca
yeşilden bozma
kahverengi tonların
sararıp düştüğü mevsimde
sevdim seni güzelim
ve yine
bir başka hazanda
Eylül'den sonra
Ekim de çekti gitti habersiz
göçmen kuşlarına
kucak açarak
karşılıyor Kasım
aydınlık bakışlarıyla




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!