Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

kimi dönüşümsüz
ne çok
ne çok şeyi
yolculamışız içimizden
el dahi sallayamadan

epey zaman sonra
beklemediğim anda
el yordamı şaşkınlığımda
aklım karıştığında
karşılaştığım en iyi rastlantı
gördüğüm

sensizliğimde
heyhat, el yordamıyla
sessizliğime çığlık
karanlığıma
ışık olmaya çabalarım

tanrı misafiri gibiydin
destursuz gelişinle
sessizce
çekip gidişin bir oldu
sevdama ilişmeden
sanki emanet duyguydun

inan
o sevda
o kadar
emanet duruyordu
üstünde
ve o kadar

Otomasyon çağında
Robotlar üstlenmiş işçiliği
Programlıyorsun
Makinenin dişlilerini
Yerleştiriyor her şeyi
Yerli yerince

Alın terini aşına akıtan
Yaşama sevincini
Sevgisini katan
Dünyayı
Her gün yeniden yaratan
Halayını çekmeye

baharı
yüreğinin derinliğinde
umudu
gözlerinin buğusunda sakla
ve asla vazgeçme

anlık kararla
yüreği kanatır
geçmişi unutur
süreci uzatır
yaraya tuz basarak
gemileri yakarak

ne kadar sevilmek istiyorsan
o kadar
ve nasıl sevilmek istiyorsan
öyle sev
sev ki
pişmanlıklar olmasın