Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

samanlık seyran olup
gönüller birleşti mi
sevenler erdi mi muradına
dağları mesken tutanlar
derdi mi çiçeklerini
çocuklar el ele tutuşup

canı burnunda
bunalmışlığında yüreğin
çıkıp öfkemizi
dağlara haykıralım
ve papatya güzelliğinde
sevda soluyalım

pantolon,ceket yerine
insana etiket konulmuş
meğer
ayaklar
baş olmuş
yüreklere

sevdalarımız var
eski zaman sevdaları kadar
yeri doldurulamayan
kanatan
sızlatan
vazgeçilmez

cinsiyet
isim
dil
renk değildi farklılıklar
mesele şu ki
gözlerdeki derin bakış

Pembe
Ve mavi günleri özlerken
Üstümüze sis olup çöken
Acılardan arta kalan
Esmer günlerdir yaşadıklarımız

işler kesat
insanlık fesat diyordu
esnaf Ali
çiftçi
geleneksel üretimden kopuk
ve içi kan ağlamaklı

kaş göz işareti yapma
bırak anlatsın
hissettiklerini,içinden geçenleri
döksün eteğindekileri
o da rahat etsin, ben de

geçmiş yüzyıldan kalan
dikiş tutmaz
örümceklenmiş
antika duygular
en ince yerinden kırıldı
boylu boyunca

artık yok
o eski
vurulmuşluk
yangınlık
adanmışlıklar
yok