Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

kralın soytarısı olmadan
sofrasına oturmadan
semtine dahi uğramadan
doğru bildiğim yoldan
ve yüreğimin tarafından yürüdüm
bir ömür boyu

pamuk ipliği ilişkilerin
içtenlikten uzak
yüzeyselliklerin
ekmeği dizi üstünde
nankörlüğün
olanca hızıyla

çocukluk hayalleri işte
ben bebeğimle
kapı girişinde
sense yükseklerde
duygu aleminde
kurarız evimizi

indir hayatı sırtından
koyuver bir kenara
şöyle bir dinlenmek
gezinmek
gülüp eğlenmek
ne olup bittiğini izlemek

insan
değerlerine sahip çıkmalı
insanlık değerlerine
bir gün öyle
bir gün böyle olmamalı
işine geldiği gibi

yıllar yılı
kin ekildi
güzel ülkemin topraklarına
nefret beslenip
özenle büyütüldü
başak verdi

yeryüzünü
gökyüzünü
bilcümle özgürlükleri
bir yudumda içip
içselleştiririm yüreğimde
ve beynimde

nazizmin
her türlü yakılmışlığını
yıkımını
acısını
ve yok oluşunu yaşayanda
bırakın insanlığı

habire çocuk yaptırır da
kundakta soğuktan
sokakta açlıktan
yoksulluktan
varoşta zatürreden, hastalıktan
direnişte kafasından

bir daha uyanmamak üzere
yatılan ölüm uykusundan önce
çığlıklar anlaşılmadı
haykırışlar duyulmadı
keyifler bozulmadı
madencinin alın teri