Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

sadece uzaklık
ve ölüm ayırmaz ki
insanları
daha kötüsü de var
sevgili dostlar
duvarlar ayırır

sözcüklerimde sen
tümcelerim gözlerin
mısralarım gülüşlerindir
şiirlerim tenin kokar
seninle bezenir hücrelerim
nereye baksam sen

yükseklerde
yamalı da olsa
beyaz gelinlik giydi doğa
güzün
Ekimin sonunda
incir zamanında

konmam çölünüze
kanmam sözünüze
kanadım kırık
yanmam ateşinize
tanıklık edemem
kimliksizleştirmenize

kasklarını taktılar hırsızlar
ve soygun bitirildi
sessiz sedasız
iz bırakmadan
rantiye operasyonu tamamlandı
çok şükür

Zihindeki karartılar
Ve öylesine kararmış ki yürekler
Sabahı aydınlık olsa da
Gece utandı karanlığından

Mayıs 202

gözüm görmez
kulağım duymaz
içtenliğini hissederim
o kadar
kısacası

uyuduğumda sen
uyandım yine sen
düşümde
hayalimde
yüreğimde
baktığım yerde

kulak arkası yaptığınız sözler
ardında bıraktığınız yangın
göz ardı ettiğiniz
umursamadığınız kaygılar
örselediğiniz duygular
adam yerine koymadıklarınız

hiç kusura bakma
hayal dünyasında değilim
protokol prosedürüyle
karşılama mangasıyla
kırmızı halı seremem
hele koç kurban edemem gelişine