Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

çocuk oldum
sen oldum
o oldum
yabancı oldum
zenci oldum
misafir oldum

gördüğün,duyduğun
yazılan,çizilen
söylenen
yaşanmışlık
ve ne varsa
sevgiye dair

dağlarımızın
eksik olmaz dumanı
yollarımız sarp
yaylalarımız efil efil
bir nevi
yaşam iksiri

bozkır
kıraç yüreğini
o demir atmış sevgisizliği
buldozer olup
söküp atsaydım
kırkikindilerde

daha düne kadar
yekpareyken
kırk kırık parçaya
döndü yüreğim
toparlayamıyorum

dağların
turuncudan mora
gelin gibi süslendiği
renk armonisinin
gözleri kamaştırdığı
içimi ferahlatan rüzgarla

yüreğim tutuştu
kor olup
yandı
külleninceye dek
yaralandı
kanadı

karşılığını bulduğunda
yerinde duramayan
kıpır kıpır duygular
hopladığında yerinden
sevmeye hazırdır
yürekler

vücut boşlukların
kimsesizlikle doldu mu
delibaş sersemleterek
başın yellerde
göğsün sıkışık
geçmeyen ağrıyla

hiç sordunuz mu
kendinize
bu yoksulluk
soysuzluk
aldanmışlık
riya niye