Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

sam vurdu sevdamızı
içimizi buruşturdu
yürek dayanışmasıyla
soğuttuk ateşini
ve yandık kavrulduk
dönüşümsüz ayrılıklarda

önce
endişeler içinde
kurt düştü yüreğime
sonra hüzün
acılarla
ateş ve köze dönüştü

Yaprak kıpırdamıyor
Sabahın seherinde
Gün ışımak üzere
Mavi susamışlığımıza
Az zaman kala
Daha siftahımız yok umuda

öyle dingin
öyle durgun
bir o kadar heyecanlı
ve soluk veren
çakırkeyif manzaralarda
kendini bulan

bir koltuğa
kaç karpuz
bir gönüle
kaç aşk
bir yüreğe
kaç sevda

içten gülmeye gülmeye
gülmeyi
karşılıklı içmemekten içmeyi
dibine kadar sevmemekten
sevmeyi unutmuşuz dost

bizde dostluk
çıkarlar devam ettikçe
dereyi geçinceye
gününü gün edinceye
tehlikeyi savuşturuncaya
cigarasından yanıncaya

klasik müzik ninnisi
sevdiğinin
yüzünde gülümsemesi
bir çift güzel söz
sayısı gitgide azalan
ve iyi ki varsın

yoruldum dostlar
yoruldum
hem de çok
ne iş
ne çalışma
ne yoğunluk

Acıya banarak
Dost yüzlü
Bir hüzün geçti içimden
Ve o gülümseyişiyle
Ciğerimi yakıp
Demir attı yüreğime