içimizdeki kederleri azaltıp
sevdaları kazıyarak
payımıza düşen sevgiyi çoğalttık
ve sevinçleri artırdık misliyle
çocuklaştık
birbiriyle tanışınca yürekler
yoksul coğrafyanın
kıt kanaat geçinen
kendi yağıyla kavrulan
gönlü varsıl
yetinmeyi bilen
daha iyiyi zorlayan
çok hoyrat yaşadık
bu hayatı
hiç bitmeyecekmiş
yaşlanmayacakmışız
sonsuzmuşçasına
şimdilerde
baştan aşağı
tepeden tırnağa
bütün çıplaklığı
eksiği, gediği
çeriği, çürüğü
iyisi, kötüsü
köprü altı çocukları gibi
sahipsiz ve mahcup
kalacak yeri olmayan,
sünnet çocuğu gibi
musmutlu,
iyi (!) aile çocuğu gibi
o küçücüklüğümüzle
minnacık bedenimizle
boyumuzdan büyük işlere
burnumuzu sokardık
bir an önce
büyümek istercesine
tabii ki yasımızı da tutacağız
bu enkazın altından kurtulup
doğrularak
ayağa da kalkacağız
umut ekeceğiz daldaki tomurcuğa
selam göndereceğiz gökkuşağına
fırsatın bulduğunda
yürek, akılla dalaşır
kıyasıya
çelişkiler dünyasında
bulutlar
gökyüzüne sırnaşır
umudun
kırılsın istemiyorum
çocuk
hayallerinden
kurgularından
ve kaygılarından öperim




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!