Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

son yazda
hüzünle birlikte
sararan yaprakla
yüreğinden de
düşer
kalan bir parça umut

mevsim zemheri
dışarısı gibi
içim de eksi
tek eksiğim
sensin sevgili

kendinden büyük
her şarapnel
isabet ettiğinde bebeklere
yüreğimde
şimşek çakar
içime yağarım

nasıl görüyorsun
bilemiyorum
ama dışım bahar
çiçek açar
içim ise güz benim
kışa hazırlık yapar

şaka maka derken
günlerle dalga geçerken
sevip sevilirken
acı çekerken
en uzun geceyi
henüz yaşamışken

her gün
sekiz on iki de
siluetiyle karşılaşırım
kendi halinde
beyhude
o bir yana

karmakarışık
çapraşık duygular yaşarım
derin bir boşlukta
dipsiz kuyulardayım
karamsarlık içinde
ve karanlık dehlizlerin

kalburaltı
arınmış duygularla
içimi yıldızlara döktüm
iyi niyet tanrıçasının
içtenliğine inanarak
ve sadece

sevmelerim
ve yalnızlığım
bana özel
içimse
kalabalıktan geçilmiyor

bizim de
yaşayamadığımız
tehirli duygularımız
bitmeyen kavgamız
savsakladığımız
yarım kalan umutlarımız