Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

zaman
özleme çare olmuyor
daha da çoğalıyor
gün geçtikçe hasret

bir tutam tebessüm
bir demet huzur
bir avuç mutluluk
tatlı dilbiraz
bir nebze soluk
bir parça samimiyet

altına ağacın gölgesi
gökyüzünden yıldız
gönlüme hasret
yüreğime sen düştün

Kasım 2019

rastgele dedikçe
denizlerden
ümidimizi kestik
yağmur duası ettik
yandık,kavrulduk
kül olduk

gözlerinde aradım
bilinmezliklerin yanıtını
dalgındım
sözlerin dağladı yüreğimi
vurgundum
bırakıp gittiğin için

oturacaktın şimdi karşıma
iki duble koyacaktık
biraz peynir
biraz kavun
sen anlatacaktın
ben dinleyecek

aman Allahım
bir rüzgar
bir dalga
mavinin rengi değişti
grili, beyaz köpük
kıyıyı yalıyor boylu boyunca

ne olduğunu anlamadan
harala gürele
yaşanan bu hayatta
bir başınalığımla
yalnızlıklara aboneyim

suyumuzu
toprağımızı
havamızı
denizimizi
beynimizi zehirleyip
ağacımızı kesmekle

bilip,bilmeden
aykırı
haramzade bir tohum gibi
düştün yüreğime
sorup, sorgulamadan