Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

güneş ışıldayıp
pislikleri örten
örtü kalkınca
kokuşmuşluğun
resmi çıkar ortaya
tüm çıplaklığıyla

kalk gidelim
bilmediğimiz ellere
kimsenin ulaşamayacağı
uzak yerlere
ne patlama sesi olsun
kulağımızda yankılanan

kal kırıklığı oluştu
yüreğimde
beklentime yanıt vermeyen
gemileri yakmama
terk etmeme sebep

dilimizin ucuna geldi
yutkunduk
söyleyecek olduk
sustuk
boğazın dokuz boğum olduğu öğretildi
cehennemin dibine kadar yolun var

kalmadı
o uygarlıklar
eski sevdalar
duyarlılıklar
incelikler
jestler

bu dünyanın
adaleti varsa
çocuklardan başlamalı
dağıtılmaya
ve yoksullardan
işe

kaç kış üst üste
dondu umudumuz
yakıcı sorunlarla
kaç sefer
buz tuttu yüreğimiz
bu yıl da dışarıda

zulmü
kim ve neden başlattı
kim nemalanıyor kaostan
muktedirliğin aracı nedir
neye hizmet eder
umutları kimin öldürdüğünü

bildim bileli
halel getirmedim
ben bu sevdaya
ve yaşam alanlarımıza
hiç aldatmadım kendimi

böyle kepaze hayatın
neyini seveyim
neyine güveneyim
imreneyim
her gün bir başka rezalet
neyleyim bilemem