kar yağar yüreğime
üşürüm
soğukta üzerine kar yağanları düşünürüm
kan dolar kalbime
ısınırım
buluğ döneminde
uzun yakalı gömlek
İspanyol paça
kot pantolon giymek
ya da uzun saçlı olmaktı
mevcut yapıya tepki koymak
öğrenci yurdunda kalıyordum
ne uyku
ne huzur ülkenin her yanında
kahveler
otobüsler taranıyor
evinden insanlar kaçırılıp boğuluyor
bu duygu ve düşüncelerle bitirdik
mekteb-i tıbbiyeyi
artık bizi sağlık sektörünün
eşitsiz savaşımı bekliyordu
kollarını açmış
Anadolu’nun en ücra köşeleri
yaşam realitesinde
şapkadan tavşan çıkarmak yok
derinlemesine yaşadıklarımız
iliklerimizde duyumsadıklarımız
hayatın ta kendisi
hayatta
ay ışığında
karanlığı yaşarım
sensizliği
tek başınalığı
yakamozlar anlamsız kalır
yüreğim çaresiz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!