bilmelisin ki
prangalar
tek kişilik hücre
ve işkence
bir tek seni
arasalar da bulamayacakları
tahta masa üstünde
örtüye falan gerek yok
bir kibrit kutusu kadar peynir
bir deniz manzarası
ve bir dilim de kavun yeter
su bile olmasa olur
geldiğimiz noktada
insan ilişkileri
öylesine rayından çıktı
öyle yozlaştı ki
sevdalarımız
ve insanlık
ıssız gecelerim
kuytu sokaklarım
heybetli dağlarım
miting kalabalıklarım
sessizlikten ibaret
ve sensizliğe hasret
bu şehrin
karış karış arşınlayıp
aşındırdığım kaldırımları
tanıdık artık
simalar bildik
sokaklar arkadaş
yaşam hakkı
halkın sağlığı
sağlıklı gelecek uğruna
ve meslek onurunu
koruma adına
neleri feda etmedik ki
bu nasıl yaşam
gülersin ayıp
ağlarsın günah
saçını uzatırsın gavur
sakal bırakırsın terörist
yazarsın ideolojik
gözlerimin önünde
hayal meyal uçuşur siluetin
zorlasam da
yakalayamam
nafile
tamamlanmaz bütünü
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!