gel de
arama dostunu
yanma yokluğuna
her şey bildiğin minvalde
canım arkadaşım
hiçbir şekil ve yöntem değişmedi
üzüldüğümde benimle
yandığıma yanan
ağladığıma kahrolan
sevincimi katlayan
bana inanan
ömrümce yanımda olan
iyi niyetimden vuruldum
hem de orta yerinden
masumiyetimden dostlar
bir umudum kaldı
o da vuruldu
vurulacak
beş para etmeyecek
lanet olası
kazanımlar için
birbirimizi paralamaya
didik etmeye
değer miydi?
bahar yorgunluğu
ve yeni kayıplarımızla
adeta
kalelerimizin burçlarına
gönderimize bayrak çekilmiş
yenilmiş hissettik kendimizi
bana çocukluğumu geri verip
dostluklar satın alabilir misin
etle tırnağı
kardeşliği ayırmaya
yeter mi gücün
ve yüreğin
öğrendim ki
fotoğraf makinesini silah sanıp
ellerini havaya kaldırarak
teslim olan çocuğun resmiymiş meğer
savaşın iç yüzünün
acımasızca yaşatılan kayıpların
ne sen sor
ne ben söyleyeyim
ülkemin pürmelal halini
herkes sus pus
taarruzda soysuz
namussuz
yıldızlar yağmış
ay yüzüne
güneş doğmuş göğsüne
gökkuşağı düşmüş tenine
nazar değmesin
en çok da gülüşüne
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!