Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

küçük dilimi yutmuyorum
soysuzluklarda,
hayret etmiyorum
sırtımdan hançerlenmeye,
“mümkün değil” demiyorum
hiçbir olayda

ne cehennem zebanileri
azap
üzüntü
zulüm
ne pişkinlikler
ne kelle koltuk yerinde

daha fazlasını hak eder Ekim
lakin, sonbaharın güzellemeleri
Eylül ayına yapılır
yakmayan güneşi
biraz yaz, biraz kış oluşu
doğaya içten dokunuşuyla

doğanın
sere serpeliğine
bin bir çeşit rengine
kendiliğinden uyanmasına
aldırmazlığına
cesurluğuna

şaşıyorum bunca yıkıma
soysuzluğa
bozguna
sapkınlığa
ve ayakta kalışımıza
direnenleri selamlıyor

akşamdan kalma
sersem halimle
sabahın köründe
sana
ve hayaline uyanırım

çok yıprandım
sana yanarken
en seven yerimden
arızalandım
sana kanıyorken
yanıldım mı ki

Zinhar kalmadan karanlığa
Samimi duygular yaşarım
Tavizsiz ve doyasıya
Aydınlık umutla dalgalanır yüreğim
Çakır gökyüzü ve denize inat
Islık çalar rüzgar

bulutlar ihanette
bugün
gökyüzünü aldatır
ağaçlar
sarmaş dolaş kuşlarla
iç içe

hoyratlığın bol
sevgisizliğin kol gezdiği
eşsiz memleketimde
boşuna mı
bunca mücadele verdik
yok yere mi