Yara yazdım kelamımı kaldım cevapsız
Bağı var bahçemde güller yapraksız
Sazım çalar ben gezerim dermansız
Yana yana küle döndüm olunca bahtsız
Seher vakti gökyüzünde güneş doğunca
Mazilere dalarak kendini bulamazsın
Zaman döner çark döner önünde duramazsın
Resimlere bakarak bir yere varamazsın
Ak düşmüş saçlarını geriye saramazsın.
Badesi hoştur sesin,doldur da meyhaneci,bir bardak gönder gelsin.
İçip içip coşarken kendimizden geçelim,kafalar bir demlensin.
Ne sanadır ne bana,boş ver artık dünyayı başkası kederlensin.
Çalmayın dursun sazlar,kafam zaten zil zurna,sen bari ne haldesin.
Dertlerim bitti sandım,sarhoşum öylede hoş, narayı bastım herkes beni dinlesin
Gönüllere nur saçarsın
Yollarda ışık açarsın
Yıldız olsan ışıldarsın
Seni gören kandil sanır.
Ayrık yolda yürüye dur
Sanki kuru bir yaprak gibi,
Savruldum eserken deli fırtına.
Sanki çöldeki serap gibi,
Soldu gönlümde açan gonca.
Sanki bir sevgi gibi
Hep beni örüyorsun.
Sanki bir çiçek gibi
Hep beni kokluyorsun.
Sanki bir gölge gibi
Hep beni taşıyorsun.
Bilmem ki diyemedim acep ne kusurum var
Bir güle konmuş idim dikeni har kendi nar
Gözleri alev alev teni canımı yakar
Ben sana meftun idim beni yıktın durdun yar.
Ne baharda şenlendim ne gülde neşelendim
Bahar mevsimi gibi kimi dal çiçek açtı
Ben mehtaba dalar iken beni geceler sardı
Bülbüle diken ne kar, o gülüne aşıktı
Ne bahar ne yazdı beni zemheri sardı.
Sen eğlenip coşar iken ben gurbeti yol eyledim
Sen yapraksın ben fidan,
Düşme esen rüzgardan.
Sen gündüzsün ben geceyim,
Sen uyu ben üstünü örteyim.
Sen bulutsun ben yağmurum,
Her gece camına dokunurum.
Vahşet ki ruhuma uygarlık diye nakış nakış işlendi
Yangın var alevleri bedenimde yükseldi
İmdat imdat! feryadım karanlığa sindi
Karanlıktaki feryadıma sisler perdelendi.
Mabedimin üstüne çöreklenmiş zalim küffar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!