Necati Öztürk Şiirleri - Şair Necati Öztürk

Bu dünya fanidir çektirir acı
Deli gönül sakın uyma nefsine
Tükenmez yolların engeldir atdı
Deli gönül sakın uyma nefsine

Zamana uyarsan kötü olursun

Ey deli rüzgar beni yere düşürmek için mi hoyratça esersin
İstersin ki beni yere çakıp soluğumu kesesin
Necat derki çilem çoktur sakinleşki dokunuşun bana acı vermesin.
İsyan edip asi olmam hükme razı bir kul olduğumu bilesin.

Meydan er meydanı değil namert başa tac olmuşsa
Sular akar berak değil kaynağa kan bulanmışsa
Dallar açmış yaprak değil dikenler baş kaldırmışsa
Karga öter gül dalında bülbül kafese konmuşsa.

Gecelere bir kabus gibi çöktüler puslu yaşamlarıyla

Gamsız yarin elinde bir baht-ı naçar oldum,
Can-ı cananda yandım,hanemde viran oldum.
Şu divane gönlümde efkarınla yoruldum,
Oysaki seni her gece hayal ederek uyurdum.

Kurudu göz pınarım,hasretinle yoruldum,

Sana bir mektup göndersem sıladan,
Alıp ta okurmusun?
Anlatsam sana duygularımı mektubum da
Sen beni anlarmısın?

Buram buram hasret kokuyor işte,

Şimdi birlik zamanı omuz omuza yaslan
Ne doğudur ne batı bizi birlikte tutan
Canımız feda olsun sana ey güzel vatan
Ayyıldızlı bayrağımız dalgalansın susmasın ezan
Şehadet düğündür bize, korkmayız şehitlik rütbesi almaktan.

Sordum bir yiğide yiğitliğin nededir
Yiğit dedi ey kardeş yiğitlik mertliktedir
Sordum birde güzele güzelliğin nededir
Güzel dedi ey kardeş güzellik ahlaktadır
Sordum birde şehide şehitliğin nedendir
Şehit dedi ey kardeş şehitliğim Hakkadır

İnce belli Nilüferim, tül giyimli Lalem
Karanfilim mor pembem, zambakım beyaz perdem
Sümbül kokulu gecemin hiç bitmesini istemem
Papatyalar, sarmaşıklar örsün bizi bir tanem

Dizilir sıra sıra manolyalar, begonyalar

Nice dağlar,yollar aşılıp gidilmiş,
Sevdan yüreğimde boy boy selvilenmiş,
Bahar mevsimi gibi açıpta serpilmiş,
İki gönül bir bedendeki tenmiş.

Sevdan tacı taht imiş,

Hazana döndü baharım
Kurudu akan pınarım
Bekleme beni sevdiğim
Gelemem sana yarim...

Ayrılık geldi dağlardan