Necati Kale Şiirleri - Şair Necati Kale

Necati Kale

Gece çöktü yine;
yükü omzumda değil, nefessiz derinlerde.

Uyku uzak bir köy şimdi,
yolunu unuttuğum öksüz labirentimde.

Devamını Oku
Necati Kale

Bir filiz çıkar

Bî-hâb gecelerde,
nedâmetle yorulmuş yüreğimi
gömdüğüm topraktan;
kan ile ,ter ile sulanmış,

Devamını Oku
Necati Kale


İnsana kendi putunu yontturur kibir,
Şeytandan kalan son mirastır tamah.
Öptürdüğü eliyle,
önce mayasına çöker ekmeğin,
ardısıra suyuna.

Devamını Oku