ey dalgın şair, artık kendin için üzül
başkalarını dert ettiğin yeter
onca zaman seni bir anlayan olmadı
bundan sonrada olmayacak
zaten kim sana değer veriyor ki
seni kim dinler, kim sevebilir ki
sonrası zaten boşvermişlik çöküntü
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta