Ne Var - Yokumuz Şiiri - Halil Erdem

Şeftali sevgilim
günlerden her mevsim çeyiz sandığında ayva kokusu
aklıma düşüverdiğin an

Çıtır çıtır sabah simidiydi seninle başlayan
ulus meydanı daha bir çocuktu
bayram sevinçleri toplardım
seni okşar gibi ellerim

Yaşam her yerin, aşk gözlerindi
yıllar öncesinden, okyanus dibinde okuduğum şiiri
tekrar duymaktır seni anımsamak

Harman yerine üşüşen kuşlar gibi
uyuyan ırmağa düşüyordu kar taneleri
hani, sen uçmak olurdun
ben tapınır gibi öperdim seni

Karşılaşınca ne var-yok’umuz olurdu
öperek çıkardığın sözlerin
kuş olur uçardı

Belleği silik gecelerde
seni göz kapaklarıma koyup
ayın dişiliğine sığınırdım

Biliyorum
bir daha gelmez artık
aşkımıza tanık o bahçenin baharı
bir dalgınlık gibi geçti ömür
anlayamadık dünyanın kaç türlü döndüğünü

Çalı Dergisi 2004
Yirce Eğitim Kültür Sanat Vak. Şiir birincisi