Ne tenin hevesi Şiiri - Murat Ülkü

Ne tenin hevesi, ne sözün seli,
Ne de uykusuzluk aşkın bedeli.
Aşk; ruhun ruhuyla buluşan eli,
Her gün yeniden dert seçmektir yar.

Sert rüzgar esse de dalların kopsa,
Dünya üzerine karanlık çökse,
O’dur tek limanın, yollar kar olsa,
Zor günde yanında kalmaktır yar.

Sen eksik kalsan da o tamamlayan,
Derdini derdine derman eyleyen,
"Olmaz" denileni "olur" eyleyen,
Yükü omuzlayıp almaktır yar.

Gözünden süzülse bir damla keder,
Sarması inan ki ömre eş değer.
Bir tek nefesiyle bin ahı gider,
Huzuru sinede bulmaktır yar.

Aynaya bakıp da "kötüyüm" desen,
Kendi benliğinden ümidi kessen,
İçindeki nuru odur gösteren,
Güzeli özünde görmektir yar.

Diller lal olsa da suskun anında,
Sesini duymaktır yanı başında.
En uzak gurbetin her karışında,
Sessizce halini bilmektir yar.

Arkanı dönünce dünya değişse,
Binbir türlü fitne yola üşüşse,
Sadakat mühürdür kalpte ateşe,
Sözüne her daim çıkmaktır yar.

Sana dua eden, ismini anan,
Seninle ağlayıp, seninle yanan,
Varlığı en büyük serveti sayan,
Hakka açılan o ellerdir yar.

Gelip geçici bir heves değildir,
Boyun bükmek değil, kalp eğilişidir.
Aşk, ruhun ezelden bir deyişidir,
Bilinçle bir ömür sevmektir yar.

İşte budur gerçek, budur hakikat,
Gerisi maskedir, gerisi serap.
Yazdı Garip Murat, kalpte bin şefkat,
Bir canda iki can olmaktır yar.