Esiri olmaya başladı duygularım
Bu melankolik akşamların
Adını bilmediğim sokakların
Yüzüme değen serinliklerin
Yaşayıpta yazamadığım Mavi'liklerin,
Ne söylesen boş ne anlatsan uzaklarda bir hoş,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta