boş sandalyelerin deniz kenarında,
güneşin batışını izlemesinin hiç bir anlamı yoktur,
boyalarının dökülmesinden başka....
oraya getirenlerin kendileri gibi yalnız bıraktığı tahta parçaları,kimsesiz....
sadece hatıralara malzeme olmaktı suçları benim gibi....
yola neden buradan çıktım ben de bilmiyorum,
kaç kişilik yer ayırttığımı hatırlamıyorum artık,biletleri yırttım,attım...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta