İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
nura kapanan gözlerden olma korkusu ile
ÜSTAD` a kosmaya kim tutar beni
üflenince günes sönme zanni ile
iblis degil ben aldattim kendimi
Abdil Yildirim (isvicredeki)
...............
Gündüzü kendine gece yaparsın,
Güneş üflemekle söner mi sandın.
...
Harika olmus, bir derinlik var, eline saglik
tebrikler
Necmi Ünsal
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta