Bir kibrit çöpünü dahi atamıyorsam yere
Bir lokma ekmekten, bir pantolon, bir gömlekten gayrisi
Zül geliyorsa bulamayanları düşününce
Ne yaptım, bir çivi mi çaktım diye soruyorsam durmadan kendi kendime
Ve eğer bakabileceksem memleketimin, ve dedemin, ve bebemin yüzüne
Ne saadet...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Ah be kardeşimmmm!!!!! bu saadeti mutlu azınlığa dileyelim eyvallah:((
saadet ama, yapmak gerek.
tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta