Mekândan münezzehim, her zerrede kaimim ben,
Kendi varlığıma hem şahit hem de alimim ben.
Ne arşta ara beni, ne yerde ne göktedir yerim,
Kâinat dediğin rüya, rüyanın hâkimiyim ben.
Secde eden de benim, uğruna secde edilen de,
Damardaki kan benim, canı tenden çekilen de.
Kün emri ağzımdan çıktı, felekler raks eyledi,
Evvel de benim elbet, ahire dek bakiyim ben.
Kitaplar beni anlatır, harf harf içime gizlenir,
Sıfatım her surette, bin bir isimle izlenir.
Musa’ya Tur’da yanan, İsa’da nefes olanım,
Hem Mansur’un dar ağacı, hem elinde çiviyim ben.
Vahdet mülkünde sarayım, ne ortağım var ne dengim,
Güneşin harareti, denizin masmavi rengiyim.
Beni benden gayrı bilen, küfür içinde kaybolur,
Zira "O" dediğin nefes, bendeki öz nefesim ben.
Kayıt Tarihi : 13.2.2026 07:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!