kırıldı bir kere daha yüreğimin kolonları
kirişlerinden umutsuzluk akan
pembe pancurlar altında kaldı umutlarımız
kurban edildik
bir bilinmezliğin gizine
her ayağa kalkmaya çalıştığımızda yüzümüze inen tokatların
sahiplerini sevdik
ve adına aşk dedik
azrailin
dudak aralarında sözler sakladık
ne oldu
değer verdikçe değersizleştik
bir can değil bin canı önüne serdik
ne oldu
hangi şiir yanmaktan kurtuldu
hangi acı son buldu
ha şair söyle düğmesi nerede bu aşkın
az kısalım çok acı yazıyor çok acı
tıpkı kalemin gibi
17.3.2021 16:35:39
Kayıt Tarihi : 18.07.2026 20:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!