İnsanımız ne yazık ki okumayı sevmez...
Görselliği ve günü yaşarlar...
Zamanla yaşananlar unutulur...
Bu unutkanlık hatalarla perçinleşir...
Zamanın girdabında;
Pandoranın kutusu açılır...
İnsanımız uçurumun kenarından geçer...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta