Enfeksiyon gibi sardın beni,
ama yine de gıkım çıkmıyor;
fakat ne çok sevdim seni,
ne çok özledim seni,
bir bilsen.
Gitmelere inat kalırdın bende,
kalbim ise ısrarla atardı
senin için,
bizim için,
aşkın için.
Fakat artık
ne ruhum
ne benliğim
bu dünyaya ait değil.
Cesaret dolu bir ölümü
bekliyorum korkusuzca;
adalet ile hak ile hakikat
arasında bekliyorum.
Ya seni,
yada ölümü.
Fakat beklemek
ne kötü şey;
böyle bir sonuç olmadan
ne büyük bir sabır istiyor.
Kayıt Tarihi : 2.2.2026 22:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!