Her bana yaklaşana, hep dost gözüyle baktım,
Telâfisi imkânsız, jestlere maruz kaldım.
Düşündükçe halimi, zeki değil, aptaldım
Yüzü dost kalbi hain düşmanlardan usandım,
Herkesi kendim gibi özü sözü bir sandım
27.05.2112
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta