Bir zamanlar liseli bir kız vardı,
On beşinde henüz yeni serpilecek bir çocuktu…
Liseye de yeni başlamıştı ve
Gençliğine yeni yeni adım atıyordu…
Önceki okulundan,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




tebrikler
Oluk oluk kanayan yanımız..
Sadece bize özgü mü, hayır..
İnsanlık, insan olduğunu unutuyor, farklı bir "hayvana" benziyor giderek..
Şiddete meyilli..
Ahlaki zafiyet içinde...
Arsız, edepsiz, utanmayan!
İyi ki hala "insan kalabilenler" var..Tema onun üzerine kurulu iyi ki..
Tebrikler Bülent Bey..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta