Bir zamanlar liseli bir kız vardı,
On beşinde henüz yeni serpilecek bir çocuktu…
Liseye de yeni başlamıştı ve
Gençliğine yeni yeni adım atıyordu…
Önceki okulundan,
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




tebrikler
Oluk oluk kanayan yanımız..
Sadece bize özgü mü, hayır..
İnsanlık, insan olduğunu unutuyor, farklı bir "hayvana" benziyor giderek..
Şiddete meyilli..
Ahlaki zafiyet içinde...
Arsız, edepsiz, utanmayan!
İyi ki hala "insan kalabilenler" var..Tema onun üzerine kurulu iyi ki..
Tebrikler Bülent Bey..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta