Bir zamanlar liseli bir kız vardı,
On beşinde henüz yeni serpilecek bir çocuktu…
Liseye de yeni başlamıştı ve
Gençliğine yeni yeni adım atıyordu…
Önceki okulundan,
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




tebrikler
Oluk oluk kanayan yanımız..
Sadece bize özgü mü, hayır..
İnsanlık, insan olduğunu unutuyor, farklı bir "hayvana" benziyor giderek..
Şiddete meyilli..
Ahlaki zafiyet içinde...
Arsız, edepsiz, utanmayan!
İyi ki hala "insan kalabilenler" var..Tema onun üzerine kurulu iyi ki..
Tebrikler Bülent Bey..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta