Ne için Şiiri - Özcan Kurt

Geldik şu aleme acep ne için?
Sen damlada, deniz, gizli sezesin,
Senden içre bir sen, varmış bilesin,
Bir meçhul menzile, yürüyor kervan..

Herkes aklınca çok, veriyor telkin,
Şüpheli hep inan. ederim yemin,
Neye inansın da, ne yapıp etsin?
Bazen doğru eğri, sapıyor İnsan..

Bedeni adaba, uygun süresin,
Çok sıkma bırakma, elinde dizgin,
Uyum yoksa attan, sıkca düşersin,
Gör dört nala, bazen gidiyor rahvan,

İşte araba, iki atla gider,
Biri nefis, biri de akıl çeker,
Aklınca bir yöne, dönüyor teker,
Geçilmez ki, sırat inceymiş kıldan....

Aleni değil vallah, çok karışık,
Yasak ağaç olmuş, bize mancınık,
İblis olmasa, biz, güzel kalmıştık,
Bilmem nasıl sınav, ediyor RAHMAN,

Özvecan der: insan, yansır insandan,
Ne gelirse hayır, doğrudan HAK'tan,
Tohum olduk arza, saçıldık arştan,
Duy ses geliyor tüm bitkiden TAŞTAN..