Yağmurlarla yüklü bi yorganın altında sakladı kendini sana bu fâhişe!..
Gel de parselle, zaten ne işe yarar ki çoraklaşacaksa toprak.
Santim santim belle gelde hadi, tam otuzbeş dönüm arâziyim.
Arala kollarınıi ah! arala sevgilim, sarılalım da başlasın gayrı tepeden tırnağa bütün âzâlarımız, o en şatafatlı nümayişe.
Dudaklarım merdümgiriz, ne susarım ne konuşur.
Elerim titremekte bir açlığın şehvetiyle, incitirlerse sehven seni, ellerime bûselerin ile eziyet et.
Gayrı boşandı zincirlerinden bu abdal, ama vakur.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta