Ne Gerek Var Ki Seni Yazmaya

Ne gerek var ki seni yazmaya
Zaten bilmiyorlar mı dağlar taşlar ovalar okyanuslar
Bendeki yerini
Zaten bilmiyorlar mı ki ellerinin aydan güzel olduğunu
Avuç içinde sakladığın aydınlığı
Utanınca susan bakışlarını
Bilmiyorlar mı

Yahu ne gerek var şimdi seni yazmaya
Adına farklı farklı hikâyeler yazmak benim haddime değil
Ben şimdi seni anlatırım kurda kuşa
Oraya buraya
Deryalara denizlere
Aklına hayaline gelmeyecek süslü püslü kelimeler kullanırım
Hatta seni öyle bir anlatırım ki dinleyen bir daha dinlemek
Hatta yazmak ister
Gerçi ben izin vermem de yazmasına
Uzun lafın kısası senin hoşuna gitmez güzelim
Ne var ki yetişemezler kifayeler hakikatine

Farz et ki yazdım
Diyelim ki saçlarına şehirler kurdum
O şehirde bin bir türlü serseriler
Bin bir türlü heyecanlar
Bin bir türlü kaçamak akışkanlıklar var
Her telinde ayrı bir muhabbet
Veyahut gamzelerine tohum ekiverdim
Bir bahçe yeşeriverdi diyelim
İçinde de türlü türlü çiçekler
Türlü türlü kokular var
Ya da ne biliyim
Hani bir sürü kelime var senin güzelliğini yansıtabilecek
Günahlarını törpüleyebilecek de işte
Yazmak da seni öyle kolay değil

Yahu hadi yazdım diyelim
Ayıp olmaz mı ona
Bak yaradan ne güzel yazmış seni
Bak yaradan ne güzel yaratmış seni
Benim ne haddime seni satırlar boyunca yazmak
Taş eder Allah insanı
Hem ne demis
Kimi benden çok seversen onu senden alırım
Almasın
Bana bu kadarı kafi
E sen de affediver
Ancak bu kadar yazabilir seni bu fani