Göçüyor zaman.
Bende bıraktığı kirli ve buruşuk.
Ne kaldıysa geride,
Tamda anın, tenhasında.
Ucu ucuna yetişiyorum.
Kiminin, adını anmadığım.
Yaşamak acı, hatırası büsbütün.
Saydam değil,
Gerisini görmek na mümkün.
Belimin orta yerinde sızı.
Kamburluğu hayatın.
Uzanabilsem sere serpe.
Gölgesinde kalsam ağacın.
Hep huzursuz yanları var.
Hayatın gerçeği kavga.
Garip gelmiyor artık,
Oldu büsbütün alışkanlık.
Bu kadar kirlilik içinde.
Bu titizlik nedir bilmem.
Kenan Gezici 03/03/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 3.3.2026 12:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!