Ne eski dost kaldı, ne de dostluklar,
Hepsi birer birer, kayboldu gitti,
Her şey masal oldu, kaldı boşluklar,
Kaybolunca değer, dostluklar bitti,
Mumla arıyorum geçmişten izler,
Geçmişi andıkça yaşlanır gözler.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Artık gerçek bir dost bulmak o kadar zor ki...
Komşuluklar bile yok artık..Ne güzeldi o eski günler...
Teşekkürler şiire..Dostlukla kalın..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta