Ne Dersin Şiiri - Kasım Kobakçı

Dayadım göğsümü, sertçe sabana,
Ne öküz yürür ne manda, ne dersin?
Emeğim ziyandır, döndü samana,
Ne buğday verir ne arpa, ne dersin?
*
Kuraklık sinemde, koca bir ayaz,
Duyarsın feryadı, bahtımız beyaz,
Talihe küskünüm, edemem niyaz,
Ne sabah olur ne şafak, ne dersin?
*
Bedenim çürüdü, tabibe koşsam,
İçim parçalandı, bendimi aşsam,
Ev halkı perişan, yollara taşsam,
Ne huzur kalır ne neşe, ne dersin?
*
Bir garip rençberim, sıladan kopmuş,
Ruhum isteksizce, aşkından sapmış,
Arazim bozulmuş, sınırda kalmış,
Ne kazma tutar ne kürek, ne dersin?
*
Toprağı deşerim, taştan farksızdır,
Nasibim, kesilmiş baştan farksızdır,
Gözümün yaşları, selden farksızdır,
Ne mendil yeter ne hırka, ne dersin?
*
Mevsimler değişti, kışa dayandı,
Umutlar sarardı, düşe boyandı,
Bütün emeklerim, ateşte yandı,
Ne ambar dolar ne kiler, ne dersin?