Ne çok geç kaldı yüreğimizi ısıtan sesler, eller, yüzler ,
Ne çok erken bizi buldu yüreğimizi yıkan, yakan sesler, eller, yüzler.
İlla yıkılıp harap olmak zorunda mıydık imar olup ayağa kalkmak için,
Ondan sonra mı okşayacaktı tenimizi, ruhumuzu o beklediğimiz sesler, eller, yüzler?
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta