"Ne çok özledik kansız bir gökyüzüne bakmayı"
Ne çok özledik kansız bir güne uyanmayı
Ülkem, benim kanda boğulan ülkem
Halkım, benim artık nefes alamayan halkım
Barış güvercinlerini bile vuruyorlar
Artık ne desek bir anlamı yok.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta