Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Kelimeler kalemin ucuna sıralanır ve benide yaz benide yaz dercesine sabırsızlanır.Şair de dayanamaz ve karalar sayfaları yürek derinliğinden.Al sana der istediğin oldumu.Bak neler saçıldı ortalığa iyimi yaptın sanki.Ve mal olur tarihe ve topluma.Kalemi kutlarım
Boya posa, güzelliğe çabuk doyulur. Hani bir söz vardır. Bir sivilce yeter güzelliğine, bir kıvılcım yeter zenginliğine.
O halde neden mi?... Bir türlü doyulmayan ruh güzelliğidir, tatlı dil, güler yüz, sevgi dolu bir yürektir. Dürüstlüktür Üzeyir bey... HEPSİ OLMASA DA BİR ÇOĞUNU BULMUŞ OLMALI ŞİİRİN MUHATABI.... Kutluyorum şiiri ve sizi. Nicelerine. Esenlikle...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta