Küçük bir fotoğraf karesiydi başlangıç
Dünya ma yaşamı getiren ilk su serpintisini attı yüreğime
Ne bilirdi masum yüreğim
Serptiğin suyla kavrulacağımı
Ne bilirdi geceler boyunca ağlayacağımı
Ne bilirdi teninin tenimi yakacağını
Ne bilirdi onsuz bir hayatta Ölüme mahkum olacağımı!
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta