Ne acıdır?
Aslında, yaşarken ölmek.
Biz yaşarken ölüyoruz,
Nefsimizle, hırsımızla, biz yaşarken ölüyoruz,
Ezdiğimiz insanlarla, çiğnediğimiz hayatlarla,
Biz yaşarken ölüyoruz, farkında olmadan.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




ne güzel güzel olan herşeyi öğretmişler teşekkür etmek gerek onlara tam puan yazan kaleme saygıyla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta