Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
kimse kalmadı artık-
bütün yolculuklar artık dışarıya
saatin sarkacına tutunmak vakti
söylemek mi lazım yeni baştan:
tükenen hayatımızdır
elimizde kalan ne?
Hiç işte ..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta