Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Yedi yaşında tiyatroyla, onbeş yaşında şiirle tanıştım. Tiyatro kesintisiz otuz yıldır sürüyor. Ancak şiire 1988 – 2002 yılları arasında uzun bir ara verdim. Bu uzun araya “şiirle artık yeni bir şeyi yeni bir biçemle söyleme olanağı kalmadığı” şeklinde bir yargıya ulaşmam neden oldu. Hala aynı kanıdayım. Ama yeniden yazmaya başladım. Yeniden şiire başlamamın artık tek gerekçesi var: “Yazmasam geberecektim.”
Şiirlerim 1981 – 1988 yılları arasında Kanat, Şiir, Gösteri, Ortaklaşa, Milliy ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!