Ben, adını taşıyan bedenden ibaret biri değilim.
Ben; suskunluklarımın içinde büyüyen, yaralarından ışık sızdırmayı öğrenmiş bir yolcuyum.
Bazen bir rüzgârın kulağıma fısıldadığı sır, bazen gecenin en karanlık yerinde bile sönmeyen tek kıvılcımım.
Beni tanımaya çalışanlar önce yüzümü görür; oysa ben, gözlerimin arkasında sakladığım sonsuzluğu taşırım.
Ben ne tamamen geçmişim, ne de henüz gelmemiş geleceğim...
Ben, her nefeste yeniden doğan bir bilinmezim.
Ruhum zamanın çizgilerine sığmaz; çünkü ben yalnızca yaşayan biri değil, hayatın kendisini anlamaya çalışan bir arayışım.
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta