Ben, adını taşıyan bedenden ibaret biri değilim.
Ben; suskunluklarımın içinde büyüyen, yaralarından ışık sızdırmayı öğrenmiş bir yolcuyum.
Bazen bir rüzgârın kulağıma fısıldadığı sır, bazen gecenin en karanlık yerinde bile sönmeyen tek kıvılcımım.
Beni tanımaya çalışanlar önce yüzümü görür; oysa ben, gözlerimin arkasında sakladığım sonsuzluğu taşırım.
Ben ne tamamen geçmişim, ne de henüz gelmemiş geleceğim...
Ben, her nefeste yeniden doğan bir bilinmezim.
Ruhum zamanın çizgilerine sığmaz; çünkü ben yalnızca yaşayan biri değil, hayatın kendisini anlamaya çalışan bir arayışım.
'Aman gelme' dedim, bak geldin işte
Dünyaya meylin var, 'beşer'sin bebek
Bir bilsen dünyamız neyin nesidir
Ayırır ağzını işersin bebek.
Kimisi su katar içtiğin süte
Devamını Oku
Dünyaya meylin var, 'beşer'sin bebek
Bir bilsen dünyamız neyin nesidir
Ayırır ağzını işersin bebek.
Kimisi su katar içtiğin süte




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta