Ne karanlık, gece, yıldızı ‘Ay’ı
Ne Ferhat Şirin’i, Kerem Aslı’yı
Ne kuru çiçekler yağan yağmuru
Ne Mecnun Leyla’yı böyle severdi
Ne yaslı gönüller, ağlayan gözler
Ne yaşanmış mazi, mazide izler
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta